WARUNKI NATURALNE

            Kalabria, skąpana z trzech stron w wodach Morza Jońskiego, Tyrreńskiego i Śródziemnego, pomimo tego że składa się głównie z obszarów górskich i pagórkowatych z bardzo małym procentem równin, cieszy się bardzo łagodnym klimatem z nasłonecznieniem przez 320 dni w roku  Region ten charakteryzuje się niezwykła różnorodnością krajobrazów i bliskością gór do morza: nawet w głębi lądu zawsze jest miejsce, z którego można dostrzec skrawek morza, do którego można dotrzeć w krótkim czasie.

Prawie 800 kilometrów niezwykle urozmaiconej linii brzegowej, z na przemian skalistymi, postrzępionymi wybrzeżami i piaszczystymi, szerokimi plażami, krystaliczne morze, dzika, tajemnicza przyroda, trzy parki narodowe o unikalnym na świecie mikroklimacie, wszystko to sprawia, że Kalabria jest kandydatem do miana jednego z najrzadszych, ziemskich rajów natury.

Parki Sila, Aspromonte i Pollino są idealnym miejscem na relaks w wodach termalnych lub też bardziej aktywne spędzanie czasu, takie jak turystyka górska, rafting wzdłuż rzeki Lao lub przez wąwozy Gole del Raganello, canyoning, kolarstwo górskie czy paralotniarstwo, które przyciągają miłośników przyrody i sportów ekstremalnych z całego świata. Zimą z kolei oferują infrastrukturę do uprawiania sportów zimowych, zwłaszcza w centrach Camigliatello, Lorica i Gambarie.

OFERTA TUYSTYCZNA

Odwiedzającym Kalabria oferuje bogaty wachlarz atrakcji w postaci licznych, zabytkowych budynków symbolizującymi władzę cywilną i religijną, zamków, pałaców charakterystycznych historycznych miast i miasteczek, w których przetrwały wielowiekowe zwyczaje i tradycje. W swojej długiej historii Kalabria była krainą podboju i tranzytu  wielu ludów: Greków, Rzymian, Bizantyjczyków, Arabów, Normanów, Hiszpanów, Habsburgów,  dzięki temu może się poszczycić się rozległym i niezwykle zróżnicowanym dziedzictwem kulturowym. Położona w centrum Morza Śródziemnego Kalabria była podstawową częścią Wielkiej Grecji, część dziedzictwa archeologicznego z tego okresu przechowywana jest w czterech dużych parkach Locri, Capo Colonna, Roccelletta di Borgia i Sibari. W Kalabrii można znaleźć również wiele śladów z okresu dominacji bizantyjskiej, podczas którego spuścizna grecka zyskała nowy, głębszy wyraz, łącząc tradycję grecką, rzymską i wpływy orientalne. Najlepszymi przykładami może być Stilo, Bivongi, Santa Severina i Rossano.

Nie można przegapić też słynnych Brązów z Riace przedstawiających dwóch greckich wojowników, odnalezionych przypadkiem w 1972 r. przez nurka amatora w okolicach Riace i eksponowanych w Muzeum Narodowym Reggio Calabria. Oprócz słynnych brązów w Reggio Calabria koniecznie trzeba się przespacerować deptakiem Italo Falcomatà, nazwanym przez Gabriele d’Annunzio „najpiękniejszym kilometrem Włoch”. Można stąd obserwować majestatyczną Etnę, bajeczne zachody słońca,  a w gorące dni, gdy niebo jest czyste, można być świadkiem Fatamorgana czyli mirażu optycznego sprawiającego, że domy i kościoły odbite w morzu po drugiej stronie cieśniny widać w powiększeniu.

W prowincji Reggio Calabria też odwiedzić Park Aspromonte z jego licznymi rozsianymi wiskami. Najsłynniejsza to Gerace o starożytnym pochodzeniu, średniowiecznej zabudowie i imponującej lokalizacji na szczycie klifu z piaskowca, położonego między górami Aspromonte, parkiem przyrody Serre i kilka kilometrów od wybrzeży Morza Jońskiego. Warto też odwiedzić pobliskie miasteczko Scilla, której nazwa pochodzi od mitycznego potwora morskiego znanego z Odysei. Jej stara część Chianalea z racji swych schodzących bezpośrednio do morza domów nazywana jest Wenecją południa.

Wśród najważniejszych miast wyróżnia się również Cosenza, która w 2008 roku ze względu na swoje historyczno-artystyczne dziedzictwo uznana została jako „miasto sztuki” określane mianem Aten Kalabrii. Miasto jest słynne przede wszystkim ze swojego potężnego zamku normańskiego wybudowanego na ruinach saraceńskich.

Obowiązkowym punktem programu jest też kąpiel w krystalicznych wodach Capo Vaticano oraz wizyta w słynnej Tropei, która wznosi się w centrum wybrzeża Costa degli Dei na stromym, wapiennym klifie o wysokości około 60 m z widokiem na Morze Tyrreńskie w odcieniach intensywnego turkusu. Najważniejsze zabytki jej urokliwego średniowiecznego centrum to kościół St. Maria dell’Isola i normańska katedra. Dalej na północ od Tropei droga prowadzi do Pizzo ze słynnym zamkiem, gdzie więziono i rozstrzelano francuskiego generała Murata. Niedaleko starego miasta znajduje się też ciekawy kościół Piedigrotta wyrzeźbiony w skale.

Bardzo ciekawa z punktu widzenia pejzażu jest położona nad Morzem jońskim aragońska twierdza Le Castella: samotny, wielowiekowy gigant na środku morza, połączony z lądem wąskim pasem lądu i otoczony nieskażonym rezerwatem morskim. Kalabria to również malownicze wioski górskie takie jak Morano Calabro, Altomonte, Cività, Oriolo, Gerace, Rocca Imperiale.

Historie i tradycje Kalabrii są liczne i dobrze zakorzenione. Wiele z nich jest związanych z greckim pochodzeniem tego terytorium, jak na przykład tradycja dialektu „Grecanico”, idiomu powstałego z języka greckiego używanego w prowincji Reggio Calabria, inne z religią katolicką tak jak ta zwana „olbrzymy”: dwie kukły z papier-mache przedstawiające kobietę i wojownika noszone są podczas katolickich uroczystości w wielu miastach Kalabrii.

KUCHNIA

W Kalabrii silnych emocji jest w stanie dostarczyć nie tylko różnorodność i piękno przyrody, ale również jej bogate tradycje winne i kulinarne. Nie wolno zapominać, że Kalabria była ośrodkiem kwitnących cywilizacji i ziemią podbojów i imigracji, gdzie z biegiem czasu różne cywilizacje pozostawiały niezatarty ślad w kulturze i kalabryjskiej tradycji kulinarnej. Świadczą o tym różne przyprawy używane w kuchni, takie jak ostra papryczka i cebula, główni bohaterowie kalabryjskiego stołu, oregano, wawrzyn, dziki koper włoski, mięta, które nadają potrawom mocny i niepowtarzalny smak, a figi, migdały, orzechy włoskie i laskowe, miód, cynamon i goździki wzbogacają aromat głównie regionalnych słodyczy. Odwiedzając ten region, można odbyć prawdziwą tysiącletnią podróż kulinarną, na którą składają się przekazywane z pokolenia na pokolenie tradycje gastronomiczne i rytuały związane z przygotowaniem potraw i konserwacją typowych produktów.

Wywodząca się z tradycji chłopskiej kuchnia kalabryjska jest prosta i pożywna, oparta, co podkreślają dietetycy i miłośnicy zdrowego odżywiania, na wysokiej jakości lokalnych surowcach rolno-spożywczych. Terytorium Kalabrii szczyci się ogromnym dziedzictwem różnorodności biologicznej i chronionych produktów rolno-spożywczych IGP i DOC takich jak papryczka z Damante, czerwona cebula z Tropei IGP, borowiki i ziemniaki z Sila IGP, sardella i lukrecja z Corigliano Calabro, z której otrzymuje się szlachetny likier. W przepisach szeroko wykorzystuje się warzywa, które rosną obficie na całym terytorium: bakłażany, cukinie, pomidory, paprykę, cebulę, brokuły, rzepę, fenkuły. Uprawiane są tu wyjątkowe, endemiczne owoce, takie jak i annona i bergamotka z Reggio Calabria DOP, a także wszelkie odmiany owoców cytrusowych pomarańcze, klementynki, cytryny, a na Riviera dei Cedri głównie cedry poszukiwane w celach rytualnych przez rabinów, którzy przyjeżdżają do Kalabrii w celu zakupu ich na żydowską ceremonię sukkoth. Kuchnia na wybrzeżu charakteryzuje się stałą obecnością ryb: tuńczyka, miecznika, anchois, a także ryb konserwowych, w śródlądowych obszarach regionu natomiast stałym składnikiem kalabryjskiej diety jest stokisz.

Podstawowym składnikiem kalabryjskiej kuchni jest oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia o intensywnych nutach roślinnych, której w obfitych ilościach dodaje się do kalabryjskich potraw. Z jej udziałem przygotowuje się tradycyjne przetwory z warzyw i grzybów, co niegdyś determinowało potrzebę przechowywania żywności na zimę.

Prawdziwymi bohaterami kalabryjskiej diety jest makaron i chleb z pszenicy durum lub mąki pełnoziarnistej oraz niezastąpione na antipasto kalabryjskie produkty denominacji DOP takie jak owcze sery Pecorino del Monte Poro i Pecorino Crotonese oraz znakomite wędliny jak capocollo, bekon, kiełbasa, soppressata i oczywiście słynna też piekielnie ostra Nduja di Spilinga

Nie można też pominąć niezwykle bogatego wyboru kalabryjskich ciastek i deserów, każda bowiem prowincja ma swoje tradycyjne przysmaki lub inne określające je nazwy. Najsłynniejsze to lody tartufo di pizzo, pignolata, mostaccioli, torroni, turdilli, susumelle oraz migdałowe paste di mandorla podobne do tych sycylijskich.

WINO

Kalabria, zwana niegdyś Enotrią (po grecku oznacza krainę wina), ma wielowiekową tradycję w uprawie winorośli, a w szczególności w produkcji szlachetnych win naturalnych o intensywnych i zdecydowanych zapachach i aromatach. Wśród win kalabryjskich doskonałe są czerwone, różowe i białe Cirò Doc produkowane ze szczepu Galiopppo uprawianego w prowincji Crotone, a także wino Passito Greco di Bianco DOC oraz Bivogni DOC produkowane w prowincji Reggio di Calabria. Na uwagę zasługuje również Terre di Cosenza DOC produkowane ze najbardziej rozpowszechnionego w Kalabrii szczepu Magliocco Canino na nowo odkrytego w ostatnich latach, z którego rodzi się wino bogate w kolor, o mocnej strukturze i wyrazistym aromacie.

Kalabria to kraina ciepła i gościnności, która słynie nie tylko ze wspaniałych wybrzeży i krystalicznego morza, ale także szczyci się tysiącletnią kulturą kulinarną i winiarską.  Wybierając się tu koniecznie trzeba spróbować lokalnych potraw i produktów Czego spróbować w Kalabrii. Można też zgłębić tajniki lokalnej tradycji enogastronomicznej, wybierając nasze degustacje, lekcje gotowania, półdniowe i jednodniowe experience w winnicach, gajach oliwnych i owocowych, winno-kulinarne wycieczki, jak i tworzone ad hoc trasy. Odkryj nasze experience w Kalabrii